گوشه اي از اخلاق امام حسين(علیه السلام) - عبادت امام

گوشه اي اخلاق امام حسين(ع)  - عبادت امام  

اهتمام امام حسين(ع)  به عبادت خداوند زبان زد مردم بود. در طول عمر مبارکشان حدود 25 بار پياده براي گزاردن مراسم حج از مدينه به مکه رفتند. آن حضرت همواره به ياد خدا بودند و آثار خشيت در چهره مبارکشان نمايان بود. روزي شخصي از او پرسيد: علت اين همه خوف تو از خدا چيست؟ امام (ع) فرمودند: کسي که در دنيا از خدا نترسد، در روز قيامت از عذاب او ايمن نخواهد بود. علاقه امام حسين  به نماز بسيار بود.

نقل شده است آن حضرت در روز تاسوعا به برادرش حضرت عباس بن علي  فرمودند: «به دشمن بگو امشب را به ما مهلت دهد تا به نماز و راز و نياز با خدا و تلاوت قرآن بپردازيم. خداوند متعال مي داند که من نماز و تلاوت قرآن و دعا و استغفار را دوست دارم».

http://www.hawzah.netگلبرگ > اسفند 1381، شماره 39 -

آیا همسران امام حسین (ع)در کربلا حضور داشتند

آيا همسران امام در کربلا حضور داشتند؟    

در مورد اين که همسران در کربلا بودند، يا نه، برخي از مورخان نوشته اند: تنها رباب در کربلا حضور داشت. او به همراه ديگر زنان و فرزندان به کوفه و سپس به شام به عنوان اسير برده شد و بعداً به همراه کاروان به مدينه بازگشتند.
وي پس از شهادت امام حسين(ع) وقتي به مدينه آمد، بزرگان مدينه از او خواستگاري و درخواست ازدواج کردند اما در پاسخ آنان فرمود: «بعد از آن که افتخار وصلت با خاندان پيامبر نصيبم شد، با فرد ديگري وصلت نخواهم کرد». در مدينه يک سال عزاداري کرد و در اين مدت روزها زير سقفي نمي‌رفت و مدام در مظلوميت حسين مي‌گريست تا جان به جان آفرين تسليم نمود.(1)

در مورد شهربانو افسانه هاي نقل شده که صحت ندارد . از جمله اين که پس از عاشورا از دست دشمن فرار کرد و چون دشمن در تعقيب او بود ، در بين راه به کوه معروف بي بي شهربانو رسيد و کوه شکافته شد و او را در خود جاي داد. کساني که نام يکي از همسران امام را شهربانو و دختر يزدگرد ثبت کرده اند ، اذعان دارند پس ازتولد امام سجاد با فاصله اندکي از دنيا رفت.(2)

1- ابن اثير، الکامل في التاريخ، ج 4، ص 88؛ ابن جوزي، المنتظم، ج 6، ص 9.

2- زندگاني علي بن الحسين، سيد جعفر شهيدي، ص 11.
http://www.askdin.comنرم افزار زيارت عاشورا _

همسران امام حسین (ع)

همسران امام حسين(علیه السلام)   

مورخان در مورد همسران امام نوشته‌اند: حضرت چند همسر داشت ،بدين شرح:
1ـ ليلي دختر ابي مره بن عروه بن مسعود ثقفي، مادر حضرت علي اکبر، شهيد کربلا،
2ـ شهر‌بانو(شاه زنان) دختر کسري يزدگرد سوم، پادشاه ايران، مادر امام سجاد،
3ـ رباب دختر امريء القيس بن عدي، مادر حضرت سکينه و عبدالله رضيع،
4ـ ام اسحاق دختر طلحه بن عبدالله، مادر فاطمه بنت الحسين.
5- قضاعه ، که از او فرزندي به نام جعفر داشت.(1)
اوّلي از قبيلة ثقيف (طايفه اي در طائف)، دومي ايراني، سومي از قبيله کلبيه و چهارمي از تيم بود.(2)
در مورد اين که شهربانو جزء همسران امام بوده، اختلاف است.(3)

1- ارشاد مفيد،ج2 ،ص135؛ اعيان الشيعه ،ج2 ،ص389.

2- سيد محسن امين، اعيان الشيعه، ج 2، ص 389.
3-استاد مطهري ، خدمات متقابل اسلام و ايران ، ص131-132
نرم افزار زيارت عاشورا - http://www.askdin.com

سیره اخلاقی امام حسین

رويکردهاي فرهنگي امام حسين در کودکي و نوجواني - سيره اخلاقي در سيره امام حسين عليه سلام هرگز ديده نشد که به کسي ناسزا بگويند و چنين سخني به هيچ وجه در هيچ شرايطي از ايشان سر نزد. با آنکه هنوز به سن تکليف نرسيده بودند بازهم بسيار دقت مي کردند که سخن ناشايستي از ايشان شنيده نشود.با آنکه با امام حسن  کشتي مي گرفتند اما هرگز دعوي نکردند و يک بار که قهر کردند، داستانش از زبان امام رضا عليه السّلام اين گونه آمده است: حسن و حسين عليهما السّلام با هم ترك رابطه كردند، محمّد بن حنفيه نزد امام حسين عليه السّلام آمد و عرض كرد: اي ابا عبد اللَّه! چرا نزد ابا محمّد نمي روي، او بزرگتر است، امام حسين عليه السّلام فرمود: از جدّم رسول خدا صلّي اللَّه عليه و آله شنيدم كه مي فرمود: هر گاه دو نفر ترك رابطه كنند، هر كدام كه زودتر آمد و به ديگري سلام كرد زودتر به بهشت رود، و من نخواستم زودتر از ابا محمّد به بهشت روم، محمّد بن حنفيه قضيّه را به امام حسن عليه السّلام گفت، حضرت فرمود: ابا عبد اللَّه راست گفته، بيا تا با هم نزد او رويم.عَنِ الرِّضَا ع قَالَ اهْتَجَرَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ ع فَجَاءَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَنَفِيَّةِ إِلَي الْحُسَيْنِ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ أَ لَا تَذْهَبُ إِلَي أَبِي مُحَمَّدٍ فَإِنَّ لَهُ سِنّاً فَقَالَ لَهُ الْحُسَيْنُ سَمِعْتُ جَدِّي رَسُولَ اللَّهِ يَقُولُ- مَا مُتَهَاجِرَانِ يَبْدَأُ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ بِالسَّلَامِ إِلَّا كَانَ الْبَادِئُ السَّابِقُ إِلَي الْجَنَّةِ وَ قَدْ كَرِهْتُ أَنْ أَسْبِقَ أَبَا مُحَمَّدٍ إِلَي الْجَنَّةِ قَالَ فَمَضَي مُحَمَّدٌ إِلَي الْحَسَنِ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ صَدَقَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ اذْهَبْ بِنَا إِلَيْه (مشکات الانوار في غرر اخبار، فضل بن حسن حفيد شيخ طبرسي ، ص 209) گرچه اين سند مربوط به دوران بزرگسالي امام است چرا که محمد حنفيه با آن حضرت فاصله سني با آن حضرت تقريبا 17 سال بود- چنانکه زرکلي مي گويد: ابن الحَنَفِيَّة (21- 81ق) محمد بن علي بن أبي طالب، الهاشمي القرشي، أبو القاسم المعروف بابن الحنفية در سال 21 متولد شده است (زرکلي، الأعلام،ج 6،ص270)- اما با اين حال نشان مي دهد که اين کار شيوه و روش امام حسين بود و در همه احوال احترام برادر بزرگتر خويش را داشت و حتي در صورت ترک رابطه اين کار خيلي کوتاه بود. http://www.askdin.com/thread14826.html