فلسفه حرمت استمناء در اسلام چيست؟ آيا آيه و حديثى در اين زمينه وجود دارد؟

ممکن برای خیلی از جوانها و یا حتی سایر افراد این سوال پیش بیباید که نظر دین اسلام در مورد استمنا چه می باشد و استمنا چه آثار و عواقبی برای شخصی که مرتکب آن می شود دارد.

در ذیل با آوردن حدیثی از امام صادق(ع) تا حدی به این مطلب پرداخته شده است؛در ادامه مقداری از آثار استمنا هم آورده شده است.مطالعه تکمیلی در این مورد را به خود دوستان میسپاریم.

پاسخ: درباره حرمت استمنا و خودارضايى از امام صادق‏ عليه السلام پرسش شد. حضرت فرمود: گناهى بزرگ است، خداوند در كتاب خود از اين عمل نهى فرموده است. كسى كه به چنين عملى دست مى‏ زند، گويى با خود ازدواج كرده است! و اگر از كار وى آگاه شوم با وى غذا نمى‏خورم.
سؤال ‏كننده پرسيد: منبع اين سخن از كتاب خدا كجاست؟
حضرت فرمود: در آيه «فَمَنِ ابْتَغى‏ وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ» [1] مراد از «وَراءَ ذلِكَ» استمناء مى‏باشد. [2]
گفتنى است؛ كه حرمت استمنا تنها به خاطر آثار و زيان جسمانى آن نيست، بلكه حكمت‏هاى ديگرى نيز دارد كه بر ما مخفى است.
پاره‏اى از زيان‏هاى جسمانى، روانى و اجتماعى استمنا عبارتند از:
1. خستگى و كوفتگى،
2. عدم تمركز حواس،
3. ضعف حافظه،
4. استرس و اضطراب،
5. حساسيت بيش از حد و زودرنجى،
6. كمر درد،
7. ريزش موها،
8. ناتوانى جنسى زودرس در جوانى،
9. بى‏خوابى يا بدخوابى و مشكلات مشابه،
10. انزال زودرس و غيرارادى يا خروج منى به صورت قطره قطره،
11. بى‏ ميل شدن به همسر و ازدواج، ناتوانى در ارتباط با جنس مخالف و همسر، احساس طرد شدن، دير ازدواج كردن و لذت نبردن از زندگى مشترك. [3]

پی نوشت :

1 . مؤمنون (23)، آيه 7.2 . وسايل الشيعه، ج 28، ص 364.
3 ر.ك: پرسش‏ها و پاسخ‏ها، شماره 7، ص 285. احكام وضو غسل و تيميم، سيدمجتبي حسيني، ص95.